ನಮ್ಮ ಊರು.
ನಮ್ಮ ಕಥೆಗಳು.

ವರದಿ · ಪುಟ 1

ಸಂಕದಾಳ: ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಊರು

ಸುಮಾರು 1547ರ ವಿಜಯನಗರ ಶಾಸನದಿಂದ 2026ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸ, ಗೆಜೆಟಿಯರ್ ಮತ್ತು 1951–2011ರ ಜನಗಣತಿ ದಾಖಲೆಗಳು. ಈ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ ಗ್ರಾಮದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಜನಗಣತಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವಿಷಯವಾರು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮೂಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಈ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಲ್ಲ.

ಮೂಲ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಲ್ಲಿ 1951, 1961, 1971, 1981, 2001 ಮತ್ತು 2011ರ ಜನಗಣತಿ ಕೈಪಿಡಿಗಳು; 1884 ಮತ್ತು 1959ರ ಧಾರವಾಡ ಗೆಜೆಟಿಯರ್‌ಗಳು; ARIE 1933–34; SII XI, XV, XVIII, XX; Bombay-Karnatak Inscriptions (1940); ASI ಭಾರತಶ್ರೀ ಪಡಿಯಚ್ಚು ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಗಳು ಸೇರಿವೆ.

ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು: ಜನಸಂಖ್ಯೆ 661ರಿಂದ 1,831ಕ್ಕೆ; ಕುಟುಂಬಗಳು 127ರಿಂದ 337ಕ್ಕೆ; ಮಹಿಳಾ ಸಾಕ್ಷರರು 4ರಿಂದ 405ಕ್ಕೆ (1951–2011). 1971ರಲ್ಲಿ ನೀರಾವರಿ ಇಲ್ಲ; 1981ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 350 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲುವೆ ನೀರಾವರಿ. ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಗ್ರಾಮ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಸುಮಾರು 1,156 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಆಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.

ವರದಿ · ಪುಟ 2

1. ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ಇತಿಹಾಸ

ಹುಡುಕಿದ ಹೆಸರಿನ ರೂಪಗಳು: Sankhadal, Sankhadala, Sankdhal, Sankadhal, Sankadhala, Sankadal, Sankdal, Sankadala, ಸಂಕದಾಳ. ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಇವು ಒಂದೇ ಊರಿನ ಕಾಗುಣಿತ ಅಥವಾ ಲಿಪ್ಯಂತರ ರೂಪಗಳು; ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲ.

ದಂಡಾಪುರ ಮತ್ತು ಕೊಣ್ಣೂರು ಸಮೀಪದ ಶಾಸನಗಳಿರುವ ಗ್ರಾಮಗಳೆಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ವರದಿ · ಪುಟ 3–5

2. ಶಾಸನ ಸಾಕ್ಷ್ಯ

1933–34ರಲ್ಲಿ ASIಯ ಕನ್ನಡ ಸಹಾಯಕರು ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ನರಗುಂದ ಪೇಟೆಯನ್ನು ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದರು. ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ 103 ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ 118 ಶಾಸನಗಳನ್ನು ನಕಲು ಮಾಡಿದರು.

ಸಂಕೇತ: ARIE 1933–34ರ ಅನುಬಂಧ E, B.K. ಸಂಖ್ಯೆ 73; ಪ್ರಕಟಣೆ SII XVIII, ಸಂಖ್ಯೆ 288, ಮುದ್ರಿತ ಪುಟ 370. ಸ್ಥಳ: ಹನುಮಂತ ದೇವಾಲಯದ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾದ ಕಲ್ಲು. ಅರಸರು: ವಿಜಯನಗರದ ಮಹಾಮಂಡಲೇಶ್ವರ ಸದಾಶಿವರಾಯ ಮತ್ತು ರಾಮರಾಜ. ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕವಿಲ್ಲ.

ARIE ಮತ್ತು SII ಸಾರಾಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ತಿಮ್ಮೋಜನಿಗೆ ಸರ್ವಮಾನ್ಯ ದಾನ ಮತ್ತು ಸಂಖದಾಳದ ರಾಮೋಜನಿಗೆ ಕೆಲವು ತೆರಿಗೆಗಳ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. “ಸಂಖದಾಳದ ರಾಮೋಜ” ಎಂದರೆ ರಾಮೋಜನ ಊರು ಸಂಖದಾಳ; ಅದು ಅವನ ಹೆಸರಿನ ಭಾಗವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ವಿವರಣೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಸಾಲಿನ “ಸಂಖದಳೆ ರಾಮೋಜಗೆ” ಗ್ರಾಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ “ಖ”, ಇಂದಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ “ಕ” ಇದೆ.

ಶಾಸನದ ಏಳು ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅರ್ಥ

ಶಾಸನದ ಪ್ರಾಚೀನ ಕನ್ನಡ ಲಿಪ್ಯಂತರವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಸರಿಪಡಿಸದಂತೆ, ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಲುವಾರು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. [ ] ಸಂಪಾದಕರು ಪುನರ್ರಚಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳು; ( ) ಸಂಪಾದಕರ ತಿದ್ದುಪಡಿ; (?) ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಓದು. 5 ಮತ್ತು 7ನೇ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಪಡಿಯಚ್ಚಿನ ದೃಢೀಕರಣ ಅಗತ್ಯ.

ಕಾಲನಿರ್ಣಯ: ಕೊಣ್ಣೂರಿನ ಕ್ಷೌರಿಕರಾದ [ತಿಮ್ಮ]ಓಜ, ಕೊಂಡೋಜ ಮತ್ತು ಭದ್ರೋಜರಿಗೆ ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಶಾಸನವನ್ನು ARIE ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. 1547ರ ಲಕ್ಷ್ಮೇಶ್ವರ ಶಾಸನ (SII XX 239) ತಿಮ್ಮೋಜ, ರಾಮಗೋಜ ಮತ್ತು ಭದ್ರೋಜ ಎಂಬ ಸಹೋದರರನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳ ಹೋಲಿಕೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು 1547–48 ಎಂಬ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ವರದಿ ಊಹಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದೃಢಪಟ್ಟ ದಿನಾಂಕವಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 1543–1555ರಲ್ಲಿ ಅಳಿಯ ರಾಮರಾಯನು ಸದಾಶಿವರಾಯನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಿದ ಕ್ಷೌರಿಕರ ಸವಲತ್ತುಗಳ ಸರಣಿಗೆ ಈ ದಾನ ಸೇರಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ನಿರೂಪಣೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಊರಿನ ಭೂಸ್ವರೂಪ

ಸ್ಥಳೀಯರು ಸೂಚಿಸಿದ ಹನುಮಂತ ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಳ: 15.793485° ಉತ್ತರ, 75.325527° ಪೂರ್ವ. ವರದಿಯ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಊರಿನ ವಾಯವ್ಯ ಭಾಗದ ದಟ್ಟ ವಸತಿ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಕೆರೆ, ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯ ಕೂಡುದಾರಿ, ನೈಋತ್ಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಗುಡ್ಡವಿದೆ. ರಸ್ತೆ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಚಿಕ್ಕನರಗುಂದದ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಆಗ್ನೇಯಕ್ಕೆ ಗುಡ್ಡದ ಬುಡದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮನೆಗಳಿವೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಸುತ್ತಲಿನ ದಟ್ಟ ವಸತಿ ಮತ್ತು ಕೆರೆ ಹಳೆಯ ಊರಿನ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಬಹುದು; ಗುಡ್ಡದ ಬುಡದ ವಸತಿ ನಂತರದ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ನಕ್ಷೆಯ ಆಧಾರದ ಊಹೆ ಮಾತ್ರ. ಹಿರಿಯರ ನೆನಪು ಅಥವಾ ಇತರ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ದೃಢೀಕರಿಸಬೇಕು. ನಕ್ಷೆಯ ಮೂಲ: Esri World Imagery; ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಳ: Apple Maps ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾಹಿತಿ.

ಸದಾಶಿವರಾಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಾಸನಗಳ ಹುಡುಕಾಟ

ವರದಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ: ಸದಾಶಿವರಾಯ (1542–1570) ತುಳುವ ವಂಶದ ಕೊನೆಯ ವಿಜಯನಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿ; ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಅಳಿಯ ರಾಮರಾಯನ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಅರಸ ಅಚ್ಯುತರಾಯನ ಮಗ ಒಂದನೇ ವೆಂಕಟ (1542). 1565ರ ತಾಳಿಕೋಟೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮರಾಯ ಮಡಿದ ನಂತರ ಸದಾಶಿವರಾಯ ಪೆನುಕೊಂಡಕ್ಕೆ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿ 1570ರಲ್ಲಿ ನಿಧನನಾದನೆಂದು ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ (ವಿಕಿಪೀಡಿಯ ಆಧಾರ).

ವರದಿಯ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಸಂಕದಾಳ ಶಾಸನ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. 1933–34ರ ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಲ್ಲನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ; ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ SII XI, XV, XVIII, XXಯ 1,519 ನಮೂದುಗಳಲ್ಲಿ Sankhadal ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆ 288ರಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಮೂಲಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ; ಇನ್ನಾವ ಶಾಸನವೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಸಾಬೀತಲ್ಲ.

ವರದಿ · ಪುಟ 6

3. ಗೆಜೆಟಿಯರ್ ಸಾಕ್ಷ್ಯ

1951ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 98.5% ಜನರು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು 1959ರ ನಮೂದಿನಿಂದ ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಗಿದೆ. 1884ರಲ್ಲಿ ನಮೂದು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆಗ ಗಮನಾರ್ಹ ಸ್ಮಾರಕ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರವಿಲ್ಲದ ಸಣ್ಣ ಗ್ರಾಮವಾಗಿರಬಹುದೆಂಬುದು ವರದಿಯ ಊಹೆ ಮಾತ್ರ.

1858ರ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಬಂಡಾಯದ ನಂತರ ನರಗುಂದ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಇತರ ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಕದಾಳವೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸುವ ಮೂಲ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ವರದಿ · ಪುಟ 6–9

4. ಜನಗಣತಿ ದಾಖಲೆಗಳು, 1951–2011

1872–1941ರ ಗ್ರಾಮಮಟ್ಟದ ಜನಗಣತಿ ಕೋಷ್ಟಕಗಳು ವರದಿಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. 1991ರ ಧಾರವಾಡ ಕೈಪಿಡಿಯೂ ಜನಗಣತಿಯ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಖಾಲಿ ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಶೂನ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಅಂಕಿಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕ; ಇಂದಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಂದಾಜಲ್ಲ.

4.1 ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳು

ಲಿಂಗಾನುಪಾತ ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿ 1,000 ಪುರುಷರಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಂಖ್ಯೆ. 1951–81ರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೆಚ್ಚು; 2001 ಮತ್ತು 2011ರಲ್ಲಿ ಪುರುಷರು ಹೆಚ್ಚು. 60 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಸುಮಾರು 2.77 ಪಟ್ಟು ಆಯಿತು. 2001ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ 1981ರಿಂದ 20 ವರ್ಷದ ಬದಲಾವಣೆ; ಇತರ ದಶಕದ ದರಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಹೋಲಿಕೆ ಬೇಡ.

4.2 ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡ

4.3 ಸಾಕ್ಷರತೆ

ಮಹಿಳಾ ಸಾಕ್ಷರರು 1951ರ 4ರಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ 405ಕ್ಕೆ ಏರಿದರು. 57.73% ಎಂಬುದು ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿನ ಸಾಕ್ಷರರ ಪಾಲು; 7 ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರ ಸಾಕ್ಷರತಾ ದರ 68.5%. ವರದಿಯು ಕೆಲವು ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ “ಮಹಿಳಾ ಸಾಕ್ಷರತೆ 22.1%” ಎಂದು ಓದಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರ 7+ ಸಾಕ್ಷರತಾ ದರವಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು.

4.4 ಕೆಲಸಗಾರರು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳು

ಒಟ್ಟು ಕೆಲಸಗಾರರು: 1961ರಲ್ಲಿ 396; 1971ರಲ್ಲಿ 374; 1981ರಲ್ಲಿ 674; 2001ರಲ್ಲಿ 812; 2011ರಲ್ಲಿ 1,093. 1951ರ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಗಾರರ ಜೊತೆಗೆ ಅವಲಂಬಿತರೂ ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ ನಂತರದ ಅಂಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಹೋಲಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವರದಿ ಕೈಪಿಡಿಗಳ ಸ್ವಂತ ಮೊತ್ತಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

1961ರಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಕಾರರು ಹೆಚ್ಚು; 1981–2011ರಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಳಿದಾರರು ಹೆಚ್ಚು. 2011ರಲ್ಲಿ 257 ಮಹಿಳೆಯರು “ಇತರ ಕೆಲಸಗಾರರು” ಎಂದು ದಾಖಲಾಗಿರುವುದು ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯಮ ಅಥವಾ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ; ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರಣ ದೃಢಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.

4.5 ಭೂ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ನೀರಾವರಿ

ವರದಿಯ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 1971ರ 2,714 ಎಕರೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು 1,098 ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ನೀರಾವರಿ ಪಾಲು 1971ರಲ್ಲಿ 0%, 1981ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 32%, 2001ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 35% (ನೀರಾವರಿ + ಮಳೆಯಾಶ್ರಿತ ಭೂಮಿಯ ಆಧಾರ).

1979–80ರ ವೇಳೆಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗ ಭೂಮಿಗೆ ಕಾಲುವೆ ನೀರು ಲಭ್ಯವಿತ್ತು. 1972ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ನವಿಲುತೀರ್ಥದ ಮಲಪ್ರಭಾ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ನರಗುಂದ ಶಾಖಾ ಕಾಲುವೆಯ ಪರಿಣಾಮವಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ಊಹೆ; ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಗ್ರಾಮದ ದಾಖಲೆಗಳು ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವರದಿ · ಪುಟ 10

4.6 ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ

ವರದಿ · ಪುಟ 11–12

6. ಕಾಲರೇಖೆ

ವರದಿ · ಪುಟ 12

7. ಲಭ್ಯವಾಗದ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು

ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ: ಊರಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ದೃಶ್ಯಗಳು AI ಕಲಾತ್ಮಕ ಪುನರ್‌ರಚನೆಗಳು; ನೈಜ ಅಥವಾ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲ. SII ಮುದ್ರಿತ ಪುಟದ ಪ್ರತಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು Esri ಉಪಗ್ರಹ ನಕ್ಷೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮೂಲಚಿತ್ರಗಳು. ಜನಗಣತಿ ನಕ್ಷೆಗಳು ಕೋಷ್ಟಕಗಳ ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ವರದಿ · ಪುಟ 12–13

ಮೂಲಗಳು: ಆಯ್ದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು

ಕೆಳಗಿನ ಕೊಂಡಿಗಳು ಮೂಲ ವರದಿಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು. ಈಗಿನ ಪುಟಗಳ ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಲ್ಲ. ಮೂಲ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅವುಗಳ ಪ್ರಕಟಿತ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

1. ARIE 1933–34
2. South Indian Inscriptions XVIII — Vijayanagara kings
3. South Indian Inscriptions XX — Vijayanagara kings
4. Bombay-Karnatak Inscriptions (1940)
5. ASI BharatSHRI
6. Dharwad Gazetteer (1884), Bombay Presidency XXII
7. Dharwad Gazetteer (1959), Bombay State
8. Dharwad DCHB 1951
9. Dharwad DCHB 1961
10. Dharwad DCHB 1971
11. Dharwad DCHB 1981
12. Gadag Village Directory 2001
13. Gadag DCHB 2001
14. Gadag Primary Census Abstract 2011
15. villageinfo.in — Sankadal
16. onefivenine — Sankadal
17. Agnirva — Sankadal
18. pin-code.org — Sankadal
19. Kannadaprabha — green gram procurement (2025)
20. Kannadaprabha — Gadag water scarcity (2026)
21. Kannada Wikipedia — Malaprabha
22. Malaprabha project study (2018)
23. Wikipedia — Sadasiva Raya
24. SII XVIII / Bombay-Karnatak Inscriptions III — scan
25. Apple Maps — temple coordinates

Report · page 1

Sankadal: a village in the records

History from an approximately dated Vijayanagara inscription to 2026, gazetteer evidence, and census records from 1951–2011. This website organizes village history and census information by subject. This website has not independently verified the underlying records.

The cited sources include the 1951, 1961, 1971, 1981, 2001 and 2011 census handbooks; Dharwad gazetteers of 1884 and 1959; ARIE 1933–34; SII XI, XV, XVIII and XX; Bombay-Karnatak Inscriptions (1940); ASI’s BharatSHRI estampage collection; and Kannada newspaper reports.

Highlights: population rose from 661 to 1,831; households from 127 to 337; and literate women from 4 to 405 (1951–2011). No irrigation was recorded in 1971; approximately 350 hectares had government-canal irrigation in 1981. The report describes the village area as remaining approximately 1,156 hectares.

Report · page 2

1. Name and administrative history

Name variants searched: Sankhadal, Sankhadala, Sankdhal, Sankadhal, Sankadhala, Sankadal, Sankdal, Sankadala, ಸಂಕದಾಳ. The report treats these as spelling or transliteration variants of the same village, rather than separate places.

The report identifies Dandapur and Konnur as nearby villages with inscriptions.

Report · page 3–5

2. Inscription evidence

In 1933–34, ASI’s Kannada assistants surveyed the entire Naragund Petha of Dharwad district. According to the report, they examined 103 villages and copied 118 inscriptions.

Identifier: ARIE 1933–34, Appendix E, B.K. number 73; published as SII XVIII, number 288, printed page 370. Location: a stone built into the Hanuman temple platform. Rulers: Vijayanagara’s Mahamandalesvara Sadasivaraya and Ramaraja. The stone has no date.

The ARIE and SII summaries describe a sarvamanya gift to Timmoja and remission of certain taxes for Ramoja of Sankhadala. The report explains “Ramoja of Sankhadala” as identifying his village, rather than part of his personal name. Line 4, “ಸಂಖದಳೆ ರಾಮೋಜಗೆ,” directly names the village. The earlier form uses ಖ, compared with ಕ in the modern name.

The seven lines and their provisional interpretation

To avoid silently altering the old Kannada transcription, this section provides a provisional line-by-line interpretation. Square brackets mark editorial reconstruction, parentheses editorial correction, and (?) an uncertain reading. Lines 5 and 7 require confirmation from an estampage.

Dating: ARIE mentions a Konnur inscription granting exemptions to barbers [Timm]oja, Kondoja and Bhadroja. A Lakshmeswar inscription dated 1547 (SII XX 239) names the brothers Timmoja, Ramagoja and Bhadroja. Comparison leads the report to propose approximately 1547–48. This is not a confirmed date. It places the gift in a series of privileges for barbers issued by Aliya Ramaraya in Sadasivaraya’s name around 1543–1555.

Temple location and village landscape

The locally supplied location of the Hanuman temple is 15.793485° N, 75.325527° E. The report’s map places it in a dense settlement in the village’s northwest, with a small tank south, a main-road junction east, a larger tank southwest and a hill east. The road skirts the hill toward Chikkanargund; houses extend along the hill’s southeastern foot.

The suggestion that the temple-and-tank area was the old village core, with later expansion along the hill, is a map-based hypothesis only. It needs confirmation through elders’ memories or other evidence. Map imagery is credited to Esri World Imagery; temple location to Apple Maps and local information.

Sadasivaraya and the search for other inscriptions

Historical background in the report: Sadasivaraya (1542–1570) was the last Vijayanagara emperor of the Tuluva dynasty, while effective power for much of his reign lay with Krishnadevaraya’s son-in-law Ramaraya. His predecessor was Achyutaraya’s son Venkata I (1542). Citing Wikipedia, the report says that after Ramaraya’s death at Talikota in 1565, Sadasivaraya retreated to Penukonda and died in 1570.

No other Sankadal inscription was located in the report’s research. The 1933–34 survey recorded one stone here; among 1,519 entries examined in SII XI, XV, XVIII and XX, Sankhadal appears only at number 288. This describes the research coverage, rather than proving that no other inscription exists.

Report · page 6

3. Gazetteer evidence

The 1959 entry implies that approximately 98.5% of the 1951 population depended on agriculture. The report’s suggestion that the absent 1884 entry reflects a small village without notable monuments or trade is an inference only.

The report suggests that Sankadal may have passed to British administration with other Nargund estate lands after Babasaheb’s rebellion in 1858. It found no source directly naming the village in that context.

Report · page 6–9

4. Census records, 1951–2011

Village-level census tables for 1872–1941 were not available online in the report’s search, and the 1991 Dharwad handbook was not found in the Census Digital Library. Missing figures must not be read as zero. These are historical figures, not current population estimates.

4.1 Population and households

Sex ratio means women per 1,000 men. Women outnumbered men in 1951–81; men outnumbered women in 2001 and 2011. Population grew approximately 2.77-fold over 60 years. The 2001 growth figure spans 20 years from 1981 and is not directly comparable with decadal growth rates.

4.2 Scheduled Castes and Scheduled Tribes

4.3 Literacy

Literate women increased from four in 1951 to 405 in 2011. The figure 57.73% is the share of literates in the total population; literacy among ages seven and above is 68.5%. The report flags the “female literacy 22.1%” shown on some websites as a misreading; it should not be used as the female literacy rate for ages 7+.

4.4 Workers and occupations

Total workers: 396 in 1961; 374 in 1971; 674 in 1981; 812 in 2001; 1,093 in 2011. The 1951 livelihood classes include dependants and are not directly comparable with later worker counts. The report says it checked sums against the handbooks’ own totals.

Agricultural labourers predominated in 1961, while cultivators predominated in 1981–2011. The report interprets the classification of 257 women as “other workers” in 2011 as possibly reflecting local industry or a classification change; no specific explanation is established.

4.5 Land use and irrigation

The report’s chart converts 2,714 acres in 1971 to approximately 1,098 hectares. Irrigation shares are 0% in 1971, approximately 32% in 1981 and 35% in 2001, using irrigated plus unirrigated land as the denominator.

By 1979–80, roughly one-third of the cultivated land had canal water. The report suggests a connection with the Nargund branch canal of the Malaprabha dam at Naviluteertha, which it dates to 1972. This is an inference: the village records examined do not name the canal.

Report · page 10

4.6 Amenities over time

Report · page 11–12

6. Timeline

Report · page 12

7. Missing information and next research steps

About the visuals: period village scenes are AI artistic reconstructions, not real or historical photographs. The printed SII page scan and the Esri satellite map are separately sourced documentary images. Census charts visualize the tabulated figures.

Report · page 12–13

Sources: selected references

The following links preserve the references from the original report. Their present contents and availability have not been rechecked. Published titles are retained to help identify the sources.

1. ARIE 1933–34
2. South Indian Inscriptions XVIII — Vijayanagara kings
3. South Indian Inscriptions XX — Vijayanagara kings
4. Bombay-Karnatak Inscriptions (1940)
5. ASI BharatSHRI
6. Dharwad Gazetteer (1884), Bombay Presidency XXII
7. Dharwad Gazetteer (1959), Bombay State
8. Dharwad DCHB 1951
9. Dharwad DCHB 1961
10. Dharwad DCHB 1971
11. Dharwad DCHB 1981
12. Gadag Village Directory 2001
13. Gadag DCHB 2001
14. Gadag Primary Census Abstract 2011
15. villageinfo.in — Sankadal
16. onefivenine — Sankadal
17. Agnirva — Sankadal
18. pin-code.org — Sankadal
19. Kannadaprabha — green gram procurement (2025)
20. Kannadaprabha — Gadag water scarcity (2026)
21. Kannada Wikipedia — Malaprabha
22. Malaprabha project study (2018)
23. Wikipedia — Sadasiva Raya
24. SII XVIII / Bombay-Karnatak Inscriptions III — scan
25. Apple Maps — temple coordinates